Lady Chaos

nieprzystosowana do czasow w jakich zyje?

2011-11-06T04:47:00.000+01:00

jestem inna. zawsze bylam.....
choc nie zawsze cierpialam na bezsennosc...

czy ja musze sie tak gmatwac?

czasem mam wrazenie, ze odmiennosc moich pogladow wywoluje reakcje, w efekcie ktorej czuje sie, jakby ktos przeciagnal mnie przez tarke...

zostane bezdzietna stara panna.
i pewnie bede miec kota. albo psa.

czasem po prostu was facetow tak ciezko zrozumiec...
jak nie jestesmy zazdrosne, to nam niby nie zalezy... nie interesujemy sie...
intersujemy sie i pojawi sie kilka oczekiwan, calkiem racjonalnych jak na moj gust, to jestesmy zaborcze. i to tez jest zle. gdzie jest wiec ten cholerny zloty srodek? no gdzie?

zastanawiam sie, czy jesli mezczyzna nie jest sklonny na pewne kompromisy i sie tak mocno buntuje, to czy on na prawde kocha? bo my kobiety jesli kochamy, to jestesmy sklonne do poswiecen i kompromisow.

mam 30 lat i mam wrazenie, ze zyje na innej planecie.
mam chyba dusze jakiejs niepoprawnej romantyczki i licze na cuda...

a zycie daje kopy i trze...

z drugiej strony pewnie odzywa sie moj uparty charakterek typowego zodiakalnego barana...
jak sobie wbije cos do glowy...

ech... to swiat zwariowal, a ja jestem zbyt konserwatywna, by sie dostosowac...

dlatego nie pozostaje mi nic innego, niz kupic sobie kota. albo psa...

***

2011-10-20T22:52:00.000+02:00

mam wrazenie, ze stoje nad zgliszczami...
nic nie jest takie jakie bylo jeszcze pare tygodni temu.
nic nie jest takie, jak pare miesiecy temu.
i jest mi zal... straconych marzen...
czuje pustke i samotnosc.

milosc chyba wyglada inaczej...

co dalej jest?

2011-10-20T00:33:00.000+02:00

Gleboko wierze w cos takiego, jak karma. Energia, ktora wysylamy wraca do nas i to czesto z podwojna intensywnoscia. Wierze, ze robiac czy mowiac cos, nie zostanie to bez echa. Wierze, ze wroci to do mnie. Nie jutro, nie za dwa tygodnie, ale moze za rok, a moze za pare lat, ale to wroci.
Karma moze ciagnac sie przez kilka wcielen i czasem musimy odpokutowac nasze bledy z poprzednich zyc. Mysle, ze bylam bardzo zlym czlowiekiem, skoro moja obecna powloka tyle juz przeszla i ciagle jeszcze nie skonczyla placenia za bledy mojego wczesniejszego wcielenia... bardzo mi przykro z tego powodu, ale mysle, ze swiadomosc jest juz jakims krokiem do przodu.
nie, nie jestem kims, kto plywa w swoim cierpieniu. juz nie.
jestem osoba, ktora w kazdym dzialaniu dopatruje sie nauki i glebszego sensu.
ucze sie zatem.
probuje byc szczesliwa, ale ciagle mam pod gorke i jest mi z tego powodu smutno.
dzis uswiadomilam sobie bowiem, ze poniekad place za to, jaka bylam w stosunku do mojego bylego partnera. okreslam nasz zwiazek jako poprawny. stabilny. zrownowazony i przyjacielski, ale nie od poczatku tak bylo. na poczatku bywalo roznie, telefon fruwal w powietrzu i czesto myslalam o rozstaniu, bywalam zdystansowana i dosc chlodna.
i dzis wlasnie dotarlo do mnie cos. nie wiem, moze to nie tak. moze sie myle. moj obecny jest sympatycznym facetem, ale... nasz wspolny urlop dal mi do myslenia i byc moze mialam sie czegos nowego o zyciu dowiedziec w takim malym skrocie.

przez te lata nauczylam sie cierpliwie czekac i tym razem tak zrobie. poczekam i zobacze co przyniesie los, bo w koncu nic sie nie dzieje bez przyczyny.

bezsennosc w wielkim miescie. odc. 14573633

2011-09-20T02:06:00.000+02:00

Od wielu dni malo spie.
W pracy zlewaja mi sie strony, literki, slepne.
(a propos pracy: pracujac w dziale technicznym mam opanowane systemy i programy i nie tylko i nie mam problemow zbytnio z ogarnieciem tego, co na codzien robie, ale tej maski bloga to ja nie moglam rozgryzc i serio, ktos to powinien jakos ulepszyc, bo z dashboard nie umialam przejsc do bloga, jako takiego... )

Wlasciwie to nie chcialam ani o pracy ani o bezsennosci, choc meczy mnie, jak zmora babokowa.

Wlasciwie to chcialam o tym, ze Lord Chaos kazal mi ostatnio sobie zapisac, zebym nie zapomniala, iz jestem KOBIETA jego ZYCIA...

W pierwszej chwili kobiete ogarnia euforia. W drugiej zalacza sie racjonalne myslenie. Ze niby jak? Ja? I co to oznacza? A czy swojej bylej tez powiedzial, ze wowczas byla kobieta jego zycia? Przeciez z nia tez chcial psa i dzieci i dom i w gruncie rzeczy to mogloby przeciez swiadczyc o niedojrzalosci emocjonalnej, prawda?
No i w koncu po czym mezczyzna poznaje, ze dana kobieta jest kobieta jego zycia? No po czym? Dlaczego jedna nia jest, a inna nie, albo dla jednego sie nia jest, a dla kogos innego niestety nie?
Byc moze nie ma na to teorii. Byc moze to kwestia uczuc? Ale mimo iz sie kogos kocha, czesto nie mozna sobie wielu rzeczy wyobrazic... A moze wtedy to nie jest milosc? Skoro nie jestesmy w stanie wyobrazic sobie wspolnoty zwiazkowej z dana osoba? Tak bylo z doktorkiem... Bylo bo bylo... Bez planow na zycie, bez checi posiadania dzieci czy wspolnego psa... zylismy tak z dnia na dzien, z tygodnia na tydzien i minely lata... (do dzis laczy nas bardzo silna przyjacielska wiez-nie bardzo wiem, czy to dobrze, czy zle, ale przestalo mi to zaprzatac glowe i wiem, ze mam w nim przyjaciela i czesto ze soba rozmawiamy...)

Jestem czyjas kobieta zycia... To brzmi tak dumnie... I wiem... bo czuje, ze z Lordem Chaosem jestem w stanie dzielic wszystko co mam, a z biegiem czasu jestem sklonna do kompromisow, na ktore obiecalam sobie kiedys nie isc... I z kazdym dniem czuje to bardziej...

Choc nadal sie boje... Ze to tylko zludzenie, ze sie obudze, jak juz wiele razy i zamiast milosci beda same baboki...

Czy to dlatego nie moge spac?

... a zycie mija...

2011-07-13T01:30:00.001+02:00

czas leci, czas goni, czas nie czeka...
nie pamietam, kiedy tu bylam, nie pamietalam nawet jak sie pisze nowa notke...

zycie nie tylko mija, ale czasem plata figle. robi nam niespodzianki. zabiera i oddaje...

nie bede wnikac we wszystkie szczegoly mojego zycia, bo jest tego nie na jeden wpis. mysle, ze starczyloby na ksiazke.

jak to na prawdziwa lady chaos przystalo, poczatek roku wprowadzil w moje zycie zmiany.

a zaczelo sie tak...

4 lata liceum.
odkad powstala nk, dosc regularne maile.
spotkanie w 2008 roku i dotrzymywanie mej skromnej osobie towarzystwa na weselu przyjaciolki z piaskownicy... ale niestety wowczas nie bylo nam jeszcze dane. choc jak mawia babcia: co komu przeznaczone, na srodku drogi bedzie stalo rozkraczone. okres tego wesela zbiegl sie z tym, ze L. poznal inna i choc iskrzylo nam z oczu i z serca, to jednak kazde poszlo w swoja strone... zostalo wspomnienie wesela, okropnej migreny, z ktora w ten wieczor walczylam, pare tancow i jakies obietnice...
ja krotko potem zwiazalam sie z doktorkiem... i tak zycie mijalo... maile tez byly sporadyczniejsze...

przelom nastapil jesienia ubieglego roku. nasz kontakt odzyl. po tym jak L. rozstal sie z dziewczyna, ktora pokrzyzowala nam wspolna droge.
uzgodnilismy, ze sie w koncu na to obiecane wino spotkamy i ze bedziemy mieli w koncu psa i dzieci i ze pojedziemy w gory i w ogole zrobimy duzo innych fajnych rzeczy.

Styczen.
zanim nastapil styczen, tygodnie sie ciagnely dosc flegmatycznie, a ja w duchu cieszylam sie na wizyte w Londynie. moj owczesny zwiazek dawno sie wypalil, oboje zylismy w zawieszeniu i udawalismy, ze jest ok. ale nie bylo ok. od dawna nie bylo. ciezko bylo tylko spojrzec prawdzie w oczy i podjac decyzje. bo bylo wygodnie. bo byl ktos, kto byl nie facetem a przyjacielem. tak... wowczas nie sadzilam jednak, ze moje zycie stanie na glowie...

13. stycznia odliczalismy wrecz minuty do spotkania...
lotnisko.
i rozpedzona ja w poszukiwaniu tak znajomej mi twarzy... do dzis nie moge uwierzyc, ze po prostu przeszlam obok. bylam tak zdenerwowana, jakby to byla moja pierwsza w zyciu randka... a znamy sie przeciez od 15-stu lat... (zostalo mi do dzis i na lotnisku czesto po prostu szukam dalej, niz powinnam :P)
nie moglismy sie nagadac. bylo rowniez wino. byly tez krotkie odwiedziny u mojej przyjaciolki, a u ktorej to bylismy na weselu... zostalam u niej na noc i ta noc duzo nam uswiadomila... chcielismy byc tylko blisko... tak cholernie tesknilismy...
L. przed moim wylotem poprosil, zebym pozalatwiala swoje sprawy.
tak tez sie stalo...

moje zycie nabralo rumiencow i wielu emocji. pojawilo sie rowniez wiele watpliwosci i obaw. jak to bedzie. na szczescie samoloty na linii Hamburg-Londyn lataja codziennie i staramy sie widywac jak najczesciej, ale to i tak za malo...

tesknimy oboje. wpadamy i wypadamy. a zycie mija.
uczymy sie siebie. uczymy sie bliskosci, ale i zycia w pojedynke, bo jednak wiekszosc czasu jestesmy skazani na samych siebie.

mija pol roku. jestem szczesliwa. i sie strasznie boje. czasem jestem nieszczesliwa, bo sie boje.
to byla dobra decyzja. i zapach jego koszulki, ktorej zapomnial, wyraznie mi o tym przypomina.

trzy tygodnie czekania... dlugie godziny... krotkie wiadomosci... a potem te klika chwil, ktore mijaja lotem blyskawicy...

jak przystalo na lady chaos, mam swojego lorda chaosa i szczerze powiem, ze nie wiem jak bedzie...
ale skoro los tak mieszal, ze nie mielismy wyjscia i musielismy wykorzystac dana nam szanse, to musi byc dobrze :)

czas mija... a my tesknimy...

czasem mi zal.
zal straconych lat. tego, ze zabraklo nam odwagi. lord chaos sam przyznal, ze nie probowal, bo nie spodziewal sie, ze mialby u mnie jakiekolwiek szanse...

a czas uciekal...

ciesze sie jednak, ze nadrobilismy... ze sprobowalismy... ze sie odnalezlismy...

(lord chaos to idealne okreslenie stanu panujacego w glowie L. a chaos w jego glowie jest wiekszy niz w mojej :D)
miesiac temu minelo 10 lat na obczyznie... przeraza mnie konstrukcja moich wlasnych zdan... to pewnie przez ten balagan w glowie :)

relatywnosc...

2010-09-13T20:43:00.002+02:00

...jest dosc relatywna...

nie wiem dlaczego ta mysl mnie dreczy... bo w zyciu chyba wszystko jest takie... nawet czas jest relatywny i mimo, iz minuta trwa 60 sekund, to nigdy nie wiemy, jakie tempo narzuci nam zycie i ile takich sekund przeleci nam miedzy palcami, a ile bedzie sie ciagnac w nieskonczonosc...

tak wiec nie bylo mnie tu wiele miesiecy, a jednak nie odczulam zadnego braku. nie mialam czasu go odczuc... moje zycie leniwie sie toczy, a jednoczesnie zachrzania i nie moge za soba nadazyc... za niczym nie moge nadazyc... a tak bym chciala...

poza tym zaczynam popadac w jesienno zimowa depresje. bardzo nie lubie tego okresu. zimno, mokro, szaro i buro. moze powinnam zmienic polozenie geograficzne... tak, zeby ciagle bylo lato i slonce...

poza tym jeszcze jedna mysl... w nasze zycie wkradaja sie czasem ludzie, ktorzy na nie jakos wplywaja, a potem znikaja... fizycznie. bo mentalnie, z pamieci nie odejda nigdy. zastanawiam sie dlaczego nigdy nie zostaja na dluzej... nawet jesli czasem wracaja... byc moze nie byliby wowczas tak wazni i latwiej byloby ich zapomniec?? byc moze kiedys sie dowiem...

minal rok od naglej smierci Miska, a ja nadal kazdego dnia o nim mysle. co prawda nie rozgladam sie juz za nim w metrze czy na ulicy, nie szukam i nie licze na to, ze ten koles, ktory mnie mija, bedzie wlasnie nim... boje sie obejrzec nasze zdjecia, bo boje sie tesknoty, ktora sie obudzi... wiem, ze Misiek gdzies jest i ze jest szczesliwy, ale tu i teraz bardzo nam go brak... Misiek juz nie wroci, ale zostana wspomnienia i wdziecznosc, ze byl... dziekuje

zachwytu ciag dalszy

2010-02-07T00:52:00.002+01:00

jak wiekszosc wtajemniczonych wie, nie posiadam telewizora. a nawet jesli posiadam, to stoi on w piwnicy. malo tego, sa to dwa nawet. (chetnie komus oddam). konkretnie od jakis 4 lat nie mam w domu ww sprzetu. nie brakowalo mi do tej pory. Ale. Bywaja programy, ktore chetnie z Doktórem ogladamy. na przyklad Box. albo Dietera Bohlena. a poniewaz nie posiadajac Tv (w mieszkaniu) zaczelam odczuwac pewien dyskomfort. Zamowilam sobie zatem eyeTV. jest to stick usb do laptopa, z taka mala antenka. odbieram 27 kanalow (niestety tylko niemieckich). i jestem pod wrazeniem! nie potrzebuje dodatkowego odbiornika, podlaczam tylko wtyczke i gotowe. moge ogladac na macu. malo tego. jak mi sie zachce siusiu, to moge sobie wcisnac pause i wyjsc do toalety. albo przewijac do przodu lub do tylu. albo nagrywac i wycinac kawalki programow lub fimow. genialne po prostu. technika mnie fascynuje.

z innej beczki: jestem szczesliwa, ze mam nowa prace i nie musze chodzic do mojej starej firmy. tam pracuja chyba jeszcze tylko wariaci. w piatek jedna z personalnego rzucila mi na przyklad sluchawka. wyprowadzilo mnie to totalnie z rownowagi. serio. zero kultury czy instynktu samozachowawczego. tylko dlatego, ze wg niej jako studentka nie jestem nikim waznym i swiadectwa pracy na razie nie potrzebuje. wg mnie bez wzgledu na to, czy jestem studentka, czy nie, zasluguje na normalne traktowanie, a do swiadectwa mam takie sama prawa, jak inni pracownicy... i wtedy stracila cierpliwosc.... sorry, ale nie rozumiem takiego zachowania. ta firma bylych pracownikow traktuje jak potencjalnych wrogow, czy kule u nogi. zreszta wlasnych pracownikow nie traktuje lepiej, o czym moglam na wlasnej skorze sie przekonac.

jak dla mnie skandal. no i wiadomo, przykre takie podziekowanie. no ale czego sie spodziewac. w koncu jestem tylko studentka... a to, ze ponosilam odpowiedzialnosc taka sama jak pracownicy na caly etat, to nie wspomne...

Pek kluczy

2010-01-27T21:49:00.003+01:00

Uwielbiam funkcje w Mac'u, ktora w jezyku mojej drugiej ojczyzny nazywa sie "Schlüsselbund".

Dla iPhona mozna sciagnac app: Safe

Pod jednym haslem zapamietywane sa loginy i hasla do stron, maili i innych waznych rzeczy w sieci, ktore bywaja zapominane. Tak jak teraz do jakiegos starego maila... W zyciu bym sie tam nie dobila... a dzieki tej aplikacji udalo mi sie bez problemu zalogowac. zaleta sa tez notatki chronione haslem. Zginelabym bez tego. Serio.

Czy ja sie juz kiedys czasem nie rozpywalam nad moim jabluszkiem.

to nie jest farba!

2010-01-27T00:36:00.003+01:00

Ku przestrodze... Zima ptaszki tez sraja. Moze nawet bardziej zlosliwiej niz latem. Nie parkujcie pod drzewami!!!

Znak

2010-01-23T21:58:00.002+01:00

dobra, postanowilam dac znak. zycia. bo chyba porzucilam juz na dobre moj maly swiat. a przeciez kiedys ratolaw mi zycie. chyba czasy sie zmieniaja. moje zycie zreszta zrobilo sie takie nudne. nie ma o czym pisac. stagnacja i stabilizacja. do kina nawet nie chodze. nie no, nie zale sie, przeciez moge ruszyc tylek i pojsc sama. albo z kolezanka. raz mi sie nawet udalo. fajnie bylo.

wczoraj bylam na urodzinach kumpla. chyba pierwsza od roku tego typu impreza... (jakby to te malolaty z pudelka napisaly-> zal). ludzie studia juz w miedzyczasie pokonczyli, niektorzy przerwali, bo jeden kierunek juz skonczony, to ile mozna. znalezli sens gdzies indziej. np. w polsce, maja wlasne firmy. inni wrocili wlasnie do Krainy Deszczowcow. Inni sa dumnymi rodzicami i pokazuja bez pardonu zdjecia pociech. albo wszystko na raz. Ja nie wiem. Sama chyba sobie klody pod nogi klade. Bo ja nie lubie tak zwyczajnie i prosto. Czyli nic sie nie zmienilo. Koniec moich studiow zbliza sie wielkimi krokami, a ja sie obijam.

Mam nowa prace. Mam calkiem mile kolezanki. Jestem szczesliwa, ze nie musze ogladac mojej zolzy szefowej. Ale nie bylo lekko. Nie cierpie rozmow kwalifikacyjnych.

Poza tym wnerwia mnie nagonka na ABC. Nigdy nie przepadalam zbytnio za Alicja, ale tez mi nie wadzila. Odkad zwiazala sie z Colinem kazdy obserwuje jej ruch. Kazdy wrozy rozstanie i wszyscy zacieraja rece, z nadzieja, ze nastapi to predko. Dlaczego? Dlaczego nie moze byc szczesliwa? Nikomu nic nie zabiera. Jest dorosla. I jesli sie zakochala, to co to nas obchodzi? Nie nam oceniac jej zycie, czy zycie Colina. Ja im w kazdym razie szczescia zycze. Bo co mi wadzi? Gdyby on stanal na mojej drodze, to pewnie tez bym sie zakochala, gdyby chemia pasowala. No kurde. Ulzylo mi.

Kto mnie jeszcze wkurza, to ta cala Szczolek. Nie warto nawet komentowac. Dziwie sie tylko, ze jej jeszcze nikt do sadu za te bluznierstwa nie podal.

aaaaa, mialo byc jeszcze o Mandarynie, nie? Otoz mandaryna, to mial byc moj nowy samochod w kolorze pomaranczowym. Ale nie kupilam, bo nie. Troche szkoda, ale widocznie tak mialo byc.

To wszystkiego dobrego w tym 2010.

Buziaki

wscieklosc nad wscieklosciami

2009-11-28T00:45:00.002+01:00

Jaka ja jestem wsciekla. Jestem opetana wsciekloscia. Nie potrafie wyrazic tego co czuje.

Zawiodlam sie na kims... nie potrafie opanowac lez. wiem, ze dramatyzuje, jak zwykle, ale to jest wstretne uczucie. rozdziera mi serce.

Gumis bierze w przyszlym tygodniu slub. a jak wiadomo, slubu z dnia na dzien sie nie bierze. skoro sie przyjaznimy, to dlaczego dowiaduje sie ostatnia i to przez przypadek od kogos, kto myslal, ze wiem???? no bo przeciez my z Gumisiem ziomale jestesmy, wiec powinnam wiedziec...

kiedy mial mi zamiar powiedziec, ze sie zeni??? ze sie ozenil? wiem wiem, mam swojego faceta, wiec nie powinnam sie denerwowac, bo to urodzie szkodzi...

mnie tylko zalewa krew, ze ktos komu ufalam, przez ponad rok robil mnie w balona. nabijal w butelke. mydlil oczy. sciemnial. flirtowal.

czuje sie oszukana i zraniona. nawet jesli nie powinnam i nie mam prawa.

jedno wiem, ciesze sei, ze to nie ja bede jego zona. i ciesze sie, ze mnie przed rokiem intuicjia nie zawiodla i w pore sie wycofalam. bo dzis cierpialabym prawdopodobnie baardziej niz bardzo. a tak jestem wsciekla do lez. (zawsze placze, kiedy jestem wsciekla, bo nic nie potrafie zrobic i musze plakac)...

w przyszlym tygodniu jade nad morze polnocne.

pomoc dla szczeniaka

2009-11-24T22:01:00.002+01:00

Kto moze... a jak sam nie moze, niech poda dalej...

Pobudka

2009-10-29T21:37:00.002+01:00

Telefon. 6.30 rano.

Ja- Haaallooo?

F- Guuuten Moooorgen! wita mnie radosny i juz przebudzony glos...

Ja- Dlaczego budzisz mnie tak wczesnie??????

F- No przeciez mialem cie obudzic, czy nie?

Ja- Taaak, ale to bylo wczoraj.......

F- E tam, przynajmniej nie spoznisz sie do pracy :)

Do pracy nie poszlam w ogole, bo mnie telepie. Nie wiem, czy to przeziebienie, czy hormony mi wariuja, ale sie poce, jak zwierz jakis. Do tego katar...

A jutro wyjezdzamy na nasz Wellnes-Weekend. Z okazji I-ej rocznicy wspolnego pozycia na odleglosc. Nie wiem kiedy ten czas zlecial. Przeciez dopiero co sie poznalismy, dopiero co bylismy w Wiedniu, dopiero byl Sylwester... Szalone to wszystko.

Nie lubie swojej szefowej, ale o tym zapewne pisalam. Nie lubie jej do tego stopnia, ze szukam sobie nowej pracy. Bo przez nia brak mi motywacji i pracy tez nie lubie. A poza tym brak mi energii. Czuje sie jakos tak...

Poooza tym znowu zeby... tym razem kanalowe. Korone, ktora robilam raptem trzy lata temu tez trzeba bylo sciagnac. I znow 700 euro w plecy.

No i jeszcze cos: Haslo Klementyna. Ale to zdradze dopiero na koniec roku, gdyby mialo cos nie wypalic.

Rozmawialam z jednym docentem o mojej pracy magisterskiej. Tzn o tym, czy by byl moim opiekunem. Zgodzil sie. Koniec studiow coraz blizej. Szkoda. Lubie ten klimat uniwerku.

Tak w skrocie to chyba wszystko. Na nic ani dla nikogo nie mam czasu. A czasu w ogole jakos tak malo. Za malo. Wciaz malo. Tak wiec przepraszam z gory, ze od dawna nie zagladalam :((

Trzymajcie sie kochane.

Kobieta myslaca?

2009-09-20T21:01:00.003+02:00

Czy nie posiadanie jakichkolwiek oczekiwan* i wyzbycie sie zludzen to dobry sposob na zwiazek?

Jedno jest pewne: ulatwia zycie.

Poza tym po roku zycia na odleglosc przestaje mi to wystarczac.

Houston we have a problem....

*wspolny urlop dluzszy niz dwa dni.

A tak na marginesie: Londyn zwiedzany z przyjaciolka z dziecinstwa jest piekny i zabawny.

Wroce tam.

Pojecie

2009-09-03T22:53:00.002+02:00

Meskie pojecie o modzie:

M: Masz cos na szyi?

Ja: Coooo? Gdzieee?

M: toooo Twoj chlopak juz wrocil? (Jest w Brazylii)

Ja: ??? Nie, skad ten pomysl? (dalej nie czaje)

M: No to po co Ci apaszka?

Ja: ????

M: Myslalem, ze masz malinke. (!!!!)

Ja: To do ozdoby sie nie nosi, tylko do zaslaniania malinek?

A jutro Londyn :))

Bardzo sie ciesze, ze sie wyrwe, choc nie bez wyrzutow sumienia: po pierwsze w sobote jest pogrzeb M. na ktory zdecydowalam NIE jechac, poniewaz i tak juz jestem chora. Po drugie: jestem chora. Po trzecie: musze pisac prace semestralne. Postaram sie o tym wszystkim przez najblizsze dni nie myslec. Musze tylko spakowac jeszcze pare rzeczy :)

To ten.

Away...

(')

2009-08-16T01:53:00.002+02:00

Jest srodek nocy, ale ja nie moge spac. W ciagu dnia probuje uporzadkowac swoje zycie. Sortuje, przekladam, ukladam, wyrzucam... Potrzebuje chyba kontroli nad soba i tym co mnie otacza. Za bardzo sie rozglabalam.

Smierc M. dala mi do myslenia. Mimo, iz on by nie chcial, zeby ktos plakal, to jednak nie potrafie przestac... Mysl, ze zostaly mi tylko wspomnienia i kilka zdjec doprowadza mnie do jeszcze wiekszych lez...

Jestem wsciekla. Nie potrafie znalezc sobie miejsca. Chcialabym moc inaczej, ale ten bol... i ten ciezki oddech nie pozwala mi inaczej... Jednej rzeczy zaluje... Ze nie udalo nam sie spotkac od dosc dawna. Ze nie udalo nam sie spedzic odrobiny czasu wspolnie........

Z Toba odeszly Anioly...

2009-08-13T20:14:00.002+02:00

Byl pelen zycia i radosci. Jego usmiech powalal na kolana. Byl dusza towarzystwa, dzieki czemu mial wielu przyjaciol... Choc osobiscie twierdze, ze to byla ta energia, ktora z niego emanowala... Radosc zycia. Nie wazne, czy swiecilo slonce, czy padal deszcz... Kiedy M. byl w poblizu kazdy byl szczesliwy.

Dzis dowiedzialam sie, ze nie da nam wiecej swojego usmiechu, nie uslysze wiecej jego glosu, nie pobawie sie z nim na imprezie, nie usiade mu na kolanie, nie zrobie juz nic... Juz nigdy nie powie: Hej tam Monia, co slychac?

Po prostu. W jednej chwili ten usmiech powedrowal do nieba...

Nie moge w to uwierzyc. Wyplakalam juz tysiace lez i nadal nie moge do siebie dojsc.

Dlaczego Bog zabiera nie tych, co trzeba? Dlaczego Bog zabiera nam tak cudownych ludzi? Dlaczego? Skonczylby dopiero 32 lata... Caly swiat czekal na niego...

Dziekuje, ze byles, ze dales mi radosc i nadzieje. Przykro mi, ze nie nauczylam sie smiac i zyc jak Ty... Nigdy nie zapomnie kim byles i ile dla mnie znaczyles... Spoczywaj w pokoju...

Urlop

2009-07-20T01:02:00.002+02:00

jade do ojczyzny... w srode. tzn bilet mam na srode, ale sie wszystko moze zmienic, jesli nie napisze pracy semestralnej do docentki, ktora mnie juz dwa razy oblala... robie analize lingwistyczna... jak na razie od dwoch dni wypelniam tabele, zeby to potem moc jakos opisac...

pytanie retoryczne: czy mozna w dwa dni napisac prace? no mam nadzieje.

a poza tym leci bez zmian. wcinam czekolade, znow mi tylek rosnie, strasznie zasmakowalo mi ciemne piwo bezalkoholowe, znow siedze na ebayu, (czyli wydaje za duzo pieniedzy)...

znajomych widuje glownie na zdjeciach na facebooku albo na naszej klasie... o zmyciu makijazu na noc tez zapominam, bo zdarza mi sie zasnac z laptopem na kolanach... (wczoraj pisalam do 2.30)...

to tak w skrocie...

odezwe sie po urlopie

Uff Uff

2009-07-02T00:15:00.002+02:00

1. Koniec semestru coraz blizej. No wiec duzo stresu.

2. Dwie ekskursje z rzedu zaliczone. Calkiem ciekwie bylo pozwiedzac skanseny, muzea, posluchac wykladow i pojsc na pieszo do Polski na pizze.

3. Przeniesli mnie do innego dzialu. Do logistyki glownie. Fajnie jest. (Bo w blotku kapac sie fajnie jest.... Gracjan Roztocki ;D) Moja szefowa chyba jest zadowolona, ja tez.

4. Podpisalam umowe na dodatkowe godziny pracy w okresie wakacyjnym. Czyli bede do pazdziernika pracowac na caly etat.

5. W drugiej polowie lipca jade do Polski...

6. Moja dziura w nodze sie nie chce goic... Mialam stan zapalny. Pani doktorowa wyciela kawalek szwu i od razu lepiej to wyglada, ale na sport nadal nie moge isc.

7. Minelo mi i Doktórowi wlasnie 8 miesiecy.

Czyli jak zwykle: akcja, brak czasu i w ogole.

Trzymajcie sie kochane.

Muszki, baczki i inne gady...

2009-06-04T00:00:00.002+02:00

...czyli czym wiosna bogata...

Daj mi noge, daj mi noge, bo bez nogi zyc nie moge...

2009-05-28T10:36:00.002+02:00

Bylam wczoraj u lekarza, pozwolilam sobie usunac hmm... Wlasnie... jak to nazwac... bo ani to blizna, ani nie wiadomo co. Lekarka nazwala to histo metastase. Wedlug niej nic groznego, bo to powstalo niby po ugryzieniu komara... Stwierdzila, ze usuwac tego nie trzeba, ale ja bardzo chcialam, bo brzydko to wygladalo. I z biegiem lat powiekszalo sie. No i chyba dobrze, ze sie zdecydowalam, choc szkoda, ze dopiero teraz, bo... mam ciecie na 2-3 cm, szwow ile, nie wiem, leze sobie w lozku, bo jak chodze, to mi ciagnie skore... to jest na lydce... i nie w pionie, a w poziomie... tak wiec, co zrobie krok, to dostaje szalu... postanowilam dzis polezec... boje sie, ze jak za duzo bede chodzic, to mi sie szwy porozlaza...

A poza tym...

Kocham mojego MacBooka.

Doktór szaleje z milosci, ja sie uspokoilam. Moja terapeutka twierdzi, ze mam tendencje do dramatyzowania. I ma racje. Tak wiec uwazam, zeby nie dramatyzowac. A tak poza tym, to stwierdzam, ze mam ciagle jeszcze bardzo duzo obciazen z racji DDA i dziwie sie w sumie, ze nie zamkneli mnie w pokoju bez klamek. Jeszcze z jakies 10 lat terapii i moze mnie wyprostuja troche.

Poza tym moja mama znow sobie wbila do glowy, ze chce byc babcia i mi powiedziala wprost, ze w sumie najlepiej rodzic przed trzydziestka... no ja dziekuje bardzo. wyjasnilam jej, ze dopoki nie wylecze depresji, to sie w zyciu na dziecko nie zdecyduje. ja sie czasem nie moge zwlec z lozka, a co by bylo, gdybym musiala zajac sie bezbronnym malutkim czlowieczkiem?

na to rodzicielka zmienila temat. of kors, nie bedziemy przeciez rozmawiac o tajemnicach rodzinnych. tak wiec mam nadzieje, ze na najblizszy czas mam sokoj w tej kwestii.

To tak w skrocie...☀☢あ♫𝄢

RownoWaga

2009-05-21T01:05:00.003+02:00

Ja na pewno do zrownowazonych osob nie naleze.

Wrecz przeciwnie.

Zwlaszcza chwilowo.

Trzy dni chodze w napieciu.

Ciesze sie, ze w pracy jeszcze opieprzu nie dostalam, bo ostatnio nie sprawdzam sie zbytnio...

Dzis zaczelam wyc do sluchawki.

Stracilam chyba kontakt ze soba i odrobine z rzeczywistoscia.

I zanim cokolwiek zdazylam wyjasnic: Kochanie, co jest? Powiedz... Cokolwiek to jest, razem przez to przejdziemy.....

No i jak mam nie wyc? Przeciez mi nie ulatwia sytuacji.

Stanelo na niczym.

Nadal nie wiem czego chce i w czym lezy problem.

W sumie to wiem, ale nie wiem.

Moja standardowa odpowiedz dzisiejszego dnia: Tak, nie, nie wiem.

Nie umiem sie okreslic...

Jechac, nie jechac, odejsc, czy zostac... poczekac, czy nie czekac??

Proste pytania wymagaja czasem trudnych odpowiedzi.......

*****

Moj nauczyciel angielskiego mnie dzis pochwalil. Byl zdziwiony, ze ja w ogole po angielsku potrafie cokolwiek powiedziec i to calym zdaniem... Ja w sumie tez bylam zdziwiona. Malo tego. Ja mowilam przez godzine i udalo mi sie nawet opowiedziec co za projekt wlasnie przygotowuje. Pfff. Chyba siebie nie docenialam. Nie zmienia to faktu, ze angielski pozostaje dla mnie jezykiem egzotycznym.

To byl maj...

2009-05-17T22:52:00.002+02:00

Pralka dziala. Ale w sumie to mi to wisi w tym momencie.

Zastanawiam sie nad zyciem. Nad soba i Doktórem.

W ogole nie mam juz jakos ochoty ciagnac tego zwiazku. Nie mam potrzeby jezdzic do niego, ani widziec go tu.. Nie tesknie i nic nie czuje. Wlasciwie gdyby nie te nasze telefony... To mogloby go nie byc. Od wielu dni probuje sie pozegnac wewnetrznie, ale zewnetrznie to ciagle brak dobrego momentu, brak dobrego argumentu (czy to, ze nic nie czuje i nie widze nas razem to nie jest wystarczajacy argument??). On czasem mnie nie slucha lub konczy jakos tak szybko rozmowe. Czasem mnie slucha i niby teskni... Co z tego skoro potrafi byc zazdrosny o moja przyjaciolke i to, ze u niej spedzam weekend. A nie u niego, choc to w sumie na jego wlasne zyczenie. Do tego bywa zlosliwy. I w sumie to nie wiem, czy kiedykolwiek byl ze mna tak na prawde szczery. Boi sie mnie zostawic sama w domu, jakby cos ukrywal. Jak przyjezdza tu w interesach, to nocuje w hotelu, nie u mnie. Bywalo, ze jechalismy w tym samym dniu do mojego miasta lub do jego, ale osobno (ja pociagiem, on z kolegami z pracy- niby, bo skad moge wiedziec, ze nie z kolezanka?)

Od tylu miesiecy jestesmy razem, ale nie potrafie w sumie powiedziec, co on tak na prawde wnosi w moje zycie. Niby jest ze mna, a jednak go nie ma.

Nie jestem szczesliwa. To wiem na pewno. Jestem w jakis sposob psychicznie uzalezniona. A moze nie jestem, tylko boje sie byc sama? Nie bylo dobrego momentu? Nie mam odwagi? A moze on po prostu nie slyszy?

Potrzebuje powietrza. Ciszy i spokoju.

Samotnosci??

Albo mezczyzny, ktory na prawde bedzie mnie kochac. Bezwarunkowo. I dojrzale.

Zapewne czegos znow sie o sobie dowiedzialam i nauczylam.

Oda do Pralki

2009-05-06T08:54:00.002+02:00

Pralko ty moja,

ty jestes jak zdrowie!

ile cie trzeba cenic, ten tylko sie dowie,

kto cie stracil....

A tak powaznie, toz to katastrofa!. Bez tak oczywistego sprzetu ciezko wyobrazic sobie zycie wspolczesne. Wszystko jest. Na wyciagniecie reki. Gorzej, kiedy sprzet wyzionie ducha. Jak miesiac temu moja pralka. Zamowilam nowa. I czekalam i czekalam. No ale w koncu, po miesiacu dojechala. (Ja rozumiem, ze laptop lecial z Szanghaju, ale pralka, zeby miesiaca potrzebowala?)

Siedze sobie zatem i podziwiam moj nabytek, ktory to bede splacac przez nastepne dwa lata.

Jestem jednak zachwycona i na pierwszy rzut oka zakup udany. (Jakie zbajerzone ma programy :P) Mam nadzieje, ze prac tez potrafi. Testowac bedziemy wieczorem.

A bylo to tak:

Doktor zadzwonil, zebym nie obudzic, jak co rano zreszta...

Bylo przed 8 rano.

Pomyslalam sobie, gdzie tam, przeciez tak wczesnie to oni nie przyjada (mieli byc miedzy 7 a 13)

Ide pod prysznic. Z przekonaniem, ze jak pojde sie przywracac do zycia, to akurat zadzwonia do drzwi. I tak tez sie stalo. Wylecialam jak strzala. Zachlapalam przy tym cala podloge, ktora wczoraj dopiero co umylam :(((

Gdybym jednak wskoczyla w dres i czekala i czekala, to pewnie by tak predko nie przyjechali...

Czasami mam razenie, ze ktos mi figle plata...

Pomijajac brak pralki w ostatnim czasie (od czegos jest w koncu mama albo pralnia :P).

Dlaczego podczas PMSu nigdy, przenigdy, na prawde nigdy (never!) NIE MAM SIE W CO UBRAC???? Why not??????? Ten fenomen jest ponad moje sily.

Update

2009-05-01T20:53:00.003+02:00

Ok, napisze cos, ale brak mi chwilowo motywacji. Bo nie wiem w sumie co jest wazne a co nie. W zwiazku. Bo ogolnie potrafimy przyjemnie wspolnie spedzac czas. Ale. Dzis na przyklad. Bylam w gosciach u przyjaciolki. Nocowalam w sumie u niej, o czym on wiedzial. Bo dzwonilam do niego, zanim pojechalam. Jak u niej nocuje, to gadamy do pozna, potem spimy ile sie da. Az sie wyspimy. A potem jemy sniadanko i cos robimy, w zaleznosci od nastrojow i pogody... Ona sie wybrala dzis w odwiedzimy, wiec biegala i sie szykowala. Generalnie ja nigdy nie spiesze sie z wlaczaniem telefonu. Co za tym idzie, odpalilam fona dopiero na przystanku autobusowym. No i widzac, ze doktór sie dobijal, w dobrej wierze zadzwonilam. A ten idiota, zamiast sie cieszyc, ze dzwonie, to odpowiada, ze tak, dzwonil juz dawno temu (czyli jakas godzine wczesniej). I foch. Gdzie jestem i co robie. Jak to gdzie? przeciez mu mowilam... No i sie wkurzylam i (ponoc) lekko podnioslam glos i sie pytam, czy zapomnial, co mowilam wczoraj. Nie zapomnial, ale skad on ma wiedziec, moze sie cos zmienilo. Nic sie nie zmienilo... Jak mnie to wnerwia!!! Nasz dzien wyglada tak: rano dzwoni i pyta: co dzis robisz? dzwoni w miedzyczasie oczywiscie chce wiedziec gdzie jestem i co robie, dzwoni wieczorem i pyta gdzie jestem i co robie i co robie nastepnego dnia. I tak codziennie. Pierdolca za przeproszeniem idzie dostac. To, ze on nie ma co robic, to mnie w ogole nie obchodzi, ale ja nie mam zamiaru sie tlumaczyc. Mam dosc kolezanek (na co tez reaguje zdziwieniem) i kolegow, zeby zajac sie i nie tesknic. Mam dosc nauki i pracy, zeby zabic czas i nie myslec. Zreszta ja w ogole nie tesknie. Jesli dzis powiedzialby, ze nie przyjezdza, to nie. W nosie.

I nawet jesli rozwiazanie jest dosc logiczne, to trudno podjac mi decyzje. Choc uwazam, ze to nieuniknione. Nie wiem. Chcialam chyba sobie cos udowodnic, ale to jest bez sensu. Nic na sile.

A tak na marginesie on twierdzi, ze mnie nie kontroluje, tylko chce brac udzial w moim zyciu. Jesli nie kontroluje, to czemu byl wkurzony? Bo nie wiedzial gdzie jestem i co robie. Czyli stracil kontrole. Niech mnie w tylek gryznie.

Poza tym zaczarowalam sie... Piekne...

Padam na twarz

2009-04-24T22:52:00.002+02:00

Jak ja sie ciesze, ze dzis jest piatek... Juz nie dla samego weekendu, bo sobie oczywiscie wymyslilam 1000 rzeczy, ktore chcialabym zrobic, ale dlatego, ze bede mogla na chwile przestac myslec. Zaczynam nie nadarzac. Pracuje stanowczo za duzo a i na uniwerku mnie nie oszczedzaja... Znow wpakowalam sie (dobrowolnie) w projekt, ktory byc moze bylby juz podstawa do mojej magisterki. Tak czy siak projekt wcale nie mial byc tak obszerny. Ale bedzie. No i peeep. Bo bym musiala zaczac przeklinac a nie chce sie przed snem denerwowac. Poza tym dwie ekskursje. Plus przygotowanie referatow (ustnych), plus zalegle prace, plus eksplozja.

Ja tam nie wiem, jak ja to zrobie. Musze definitywnie rzucic Doktóra, co bym miala czas w weekendy chyba.

Czy ja wspominalam problemy z koncentracja? Nie? No to wspominam. Skupic sie na niczym nie moge. Zapominam o wszystkim i nie potrafie sobie byle pierdoly przypomniec. I zadne wspomagacze typu ginzeng nie pomagaja... Ale i tak jest dobrze. Po miesiacu brania antydepresantow znowu jestem wsrod zywych. I swieci slonce. I ludzie sie usmiechaja. Czesio mowi dzien dobry.

Jedynie co mnie troche meczy, to konflikt interesow.

Bo Doktór nie chce miec dzieci. Ja nie chce za nic wyprowadzic sie z Krainy Deszczowcow. W koncu prawie 10 lat buduje tu swoje zycie, a tam oprocz baby z solarki nie znam nikogo. Nie widze tam zadnej perspektywy dla siebie. Zlota klatka by mnie chyba czekala. Tak wiec czekam na rozwoj wypadkow. W koncu bedzie bum. Bo ja chce zyc. Nie chce siedziec z nim tylko w domu (w jego domu, na jego balkonie, w lesie kolo niego, w parku ani nigdzie). Chce zeby mnie czyms zaskoczyl, ale niestety, jak to kazdy facet, jest przewidywalny. Moja rodzina go nie lubi, lacznie z babcia. Znajomi twierdza, ze trace czas. Nieznajomi tez.

Przyjdzie czas bedzie rada. Jutro przyjezdza, wiec moze byc, ze dostane bialej goraczki i sie samo zalatwi. Albo i nie.

Tymczasem: ide spac. Musze sie zregenerowac. Inaczej nic mi nie pomoze.

Obcy 5

2009-04-23T00:59:00.003+02:00

Mialam bliskie spotkanie trzeciego stopnia :)) Z pozdrowieniami dla Leonkowej :)

Nowa przyjaciolka

2009-04-23T00:53:00.002+02:00

Zielono mi

2009-04-23T00:43:00.003+02:00

Przepiekny widok i dumny okaz :)

Nad Elba w Krainie Deszczowcow.

Sushi w wykonaniu Brata. Jakby ktos byl w Bydgoszczy, to polecam.

To je widok z balkonu albo z okna, jak kto woli.

Uwolnic zajaca

2009-04-22T00:31:00.003+02:00

Jeny... nie moge juz... dzielnie walcze z kilogramami, efekty nie tylko widac, ale i mozna odczuc... mieszcze sie powoli w koszule, ktore juz prawie wywalilam z szafy... mimo to... zdarzaja mi sie akcje typu: uwolnic zajaca: czyli czekoladowego wielkanocnego zajaca... dzis zjadlam mu glowe. i kawalek szyi... to co zostalo styknie na jeszcze dwa podobne ataki...

moja zyciowa slaboscia sa slodycze i moglabym caly dzien jesc nie wiem jak zdrowo.. ba.. caly tydzien tak moge i cale zycie nawet, bo lubie, ale slodycze doprowadzaja mnie do zawrotu glowy... po prostu musze... czuje sie uzalezniona i jak nie moge nic zjesc, to normalnie objawy jak bym na detoksie byla.

Kocham czekolade i juz. I pewnie juz ciagle bede sie zmagac z nadprogramowymi kilogramami...

*********

A tak z zycia wziete...

Snilo mi sie, ze na mojego wujka, brata i kuzyna oraz dwa psy napadly niedzwiedzie. dokladnie trzy.. i ich podrapaly... nie pamietam co sie z psami stalo... zapewniam, ze nie ogladalam TV, bo odbiornik w piwnicy stoi (ooo, bez Tv na przyklad potrafie zyc...)

Sen mialam dosc mocny... w zwiazku z czym, kiedy zadzwonil budzik, nie bardzo wiedzialam co sie dzieje... zlapalam za pilota od swiatla (mam zboczenia typu lampki na pilota). chyba myslalam, ze to telefon, bo Doktór codziennie rano dzwoni. I jak zadzwonil, to nie dosc, ze sie przerazilam, bo juz w ogole nie wiedzialam gdzie jestem, to na dodatek ten pilot w dloni...

jestem jedna wielka zagadka. ciekawe co by Zygi Freud na to powiedzial... Choc w sumie to nie jestem pewna, czy chcialabym wiedziec....

Dzieci

2009-04-21T21:26:00.002+02:00

Tak sie zastanawiam, co mam w sobie za magiczna sile, ze przyciagam do siebie dzieci.

One mnie wprost kochaja. Nawet jesli mnie nie znaja. Lgna do mnie, jak Mis Puchatek do miodu. Nie jest to jednorazowe. Tak jest od lat. I nawet jak bywam dosc powsciagliwa a czasem wrecz niemila, to one i tak mnie lubia i szukaja kontaktu. Czesto rowniez cielesnego. W sensie, zeby sie przytulic do mnie, albo cos w tym stylu. Zastanawiam sie wowczas, czego tym dzieciom brakuje, ze lgna do obcej im osoby, by pozyskac ich aprobate i odrobine czulosci. I wbrew pozorom nie sa ta dzieci zaniedbywane, czy niekochane. Wiele z nich jest rozpieszczanych do bolu. Moze to jest wlasnie ten problem? Ze dostaja w nadmiarze i dla nich jest to normalne? Kurcze, na prawde nie wiem, ale nie chce, zeby wszystkie dzieci sie do mnie przytulaly. Nie lubie. Musze najepierw nawiazac jakas wiez, sympatie. A jak takie dziecko po paru minutach bycia w moim towarzystwie rzuca mi sie w ramiona, to mam wrazenie, ze moja osobista granica zostaje przekroczona.

(zapewne powinnam sie cieszyc, ze mam dobra energie... ale czy ja sie ciesze z efektu??? no nie wiem)

Kiepszczasko

2009-04-14T22:52:00.002+02:00

Jak po swietach? Bo ja to sama nie wiem... Moj Doktór byl w piatek i w sobote. Wystarczylo, zeby bylo milo, ale i zeby bylo wrrrrr. Bylo pare spiec, ale co tam, w koncu jestem "Pani Krolewna na ziarnku grochu". Tak. Frau Prinzessin. No co. Lubie sobie i pomarudzic i pokrzyczec... A on mi i tak ustepuje. Straszne to jest, ale moze on tak lubi...

W niedziele mial jechac ze mna do rodzicow na sniadanie, ale chyba w kosciach juz czul. Stwierdzil, ze nie czuje sie tak mile widziany i zawiozl mnie rano tylko, a sam pojechal do swoich rodzicow. Bywa i tak... Nie to bylo jednak dziwne... Najdziwniejsze bylo to, ze moj ojczym tez pojechal do stolicy (mowie o tej niemieckiej stolicy) do swoich rodzicow............. To jest juz jakas paranoja. Tak nie lubi Doktóra, ze se pojechal... Kit z nim, ale moje zalozenie jest takie, ze skoro nie trawi mojego wybranka, to ja na tym obrywam. Cokolwiek zrobie lub nie zrobie, to i tak efekt ten sam: mea culpa. Tak sie na to wszystko zmrowilam, ze pojechalam wieczorem do przyjaciolki i zostalam u niej do poznego poniedzialkowego popoludnia. Wizyta ta dobrze mi zrobila i ciesze sie, ze w koncu powiedzialam NIE. Ze nie spedzilam tych swiat tak jak oni chca, tylko tak, jak mi sie chce... Poszlysmy sobie na pchli targ, poplotkowalysmy jak to kobiety i przynajmniej bez stresu. Potem pojechalam na chwile jeszcze do mamy i jej meza, zeby zobaczyc sie chwile z bratem, ktory dzis pojechal do domu. Jestem skolowana i nie wiem co z tym zrobic... Skoro go nie lubia, to niech powiedza, ze mam z nim nie przyjezdzac i tyle. Ale zeby zaraz takie szopki? No i w ogole mogliby sie odczepic. Moj Doktór. Moje zycie. Moj wybor. Jakkolwiek bedzie, czy nie bedzie. Bo to jakos tak malo demokracyjne jest.

Pralka zamowiona i mam nadzieje, ze predko nadejdzie, bo wiadomo. Bez pralki ani rusz...

No i oczywiscie znow cierpie na chroniczny brak czasu... Wiadomo - zajecia na uniwerku sie zaczely. Plus praca. Plus sport. Plus Doktór. Plus Minus. :)

Ale muchy sa zajebiaszcze.

Dzis bedzie bez tytulu

2009-04-07T23:44:00.002+02:00

Fakty:

- popsuta pralka

- 2 kg mniej

- 2 cm w biodrach i talii mniej

- zaczal sie semestr wiec czasu tez mniej

- w pracy w ogole jestem rozwalona (co z toba? dobrze sie czujesz? co ty napisalas? bo nie rozumiem... to tak na porzadku dziennym)

- Doktór mnie wkurza, marudny jest bardziej ode mnie, no ale mi wolno, w koncu jestem ksiezniczka, nie?

- zarzad uniwerku tez mnie wkurza, bo mi biletu semestralnego nie przyslali i dzis czekalam 1,5 godziny, zeby sie dowiedziec, ze wydrukowali... pani czeka...

- w ogole dajcie wy mi wszyscy swiety spokoj (zwlaszcza w pracy... yyyyyy)

- nie chce mi sie z nikim gadac... czuje sie dziwnie i robie glupie miny

- wlasnie po raz 10 skonczylam 18 lat i chyba do mnie jeszcze nie dotarlo

- mam chyba faze pt. chce dziecko, ale tatusia brak (Doktór dzieci raczej nie chce, no ale moglibysmy to przeciez przedyskutowac), aczkolwiek dzieci w moim obecnym stanie to chyba jednak nie jest najlepszy pomysl.

- chcialabym sie napic wina, ale nie moge.

- zjedzonych kalorii ok. 1000, wypoconych 600

- pozno, wiec ide spac...

:))

2009-04-03T01:00:00.002+02:00

Taki tort byl w zeszlym roku... W tym torta nie bedzie :( No chyba, ze pourodzinowy na swieta...

Na pomoc!!

2009-03-31T13:23:00.002+02:00

Ma ktos sposob na zajady?
Bo mam od dzis jednego w prawym kaciku ust...
Najlepiej cos, co dostepne jest tez w Niemczech :)))

Witamina B?
Zovirax?
Czy co?
Obsikanych pieluch niemowlakow nie posiadam......

(A juz ze dwa lata nie mialam)

Wiosna, ach to ty...

2009-03-31T08:51:00.003+02:00

Jest coraz ladniej i coraz cieplej... Cudownie... Szkoda tylko, ze kosztuje to tyle energii...

Ja jestem sfrustrowana tym, ze moja waga nie drgnie nawet. Constant od wielu dni. Ale moze to tez dobrze, bo gdyby teraz skakala, to byloby jeszcze gorzej... Powoli trace jednak motywacje. Biegam na sport, jem ostroznie, zdrowo... I nic... Kompletnie nic... Ciagle mam jednak nadzieje, ze jak u Bewe ruszy sie ktoregos pieknego dnia...

A poza tym probowalam polubic szefowa, ale sie nie da. Ta kobieta ma niestety cos z glowa... Zapytalam sie wczoraj o jednego maila, ktorego obie ponoc dostalysmy od naszego wykonawcy. Jak sie wydarla, pokazala reka na monitor i sie drze, ktory to mail, o co chodzi, jaki mial temat... Zwatpilam w tym momencie... Mozecie wierzyc, ze wiecej sie juz o nic nie zapytam... Moja kolezanke "napadla" kiedys podobnie... Bardzo agresywny sposob bycia, na dluzsza mete chyba nie jest wskazany... Nie wiem, czy czuje sie zaatakowana, kiedy zadaje sie jej pytanie? Kobieta powinna zapanowac troche nad nerwami. Wiadomo zatem, jak sie w takiej atmosferze pracuje. Jedyne pocieszenie, ze nie siedzi z nami w biurze.

No nic. Zbieram sie. Chce czy nie, isc musze...

(Generalnie nic specjalnego w moim zyciu chwilowo sie nie dzieje, oprocz tego, ze Doktorek dziala mi lekko na nerwy. Facet sie stara, ale ja mam slabe nerwy. Bardzo slabe. Byle pierdola i mam focha. I choc mam swiadomosc tego, ze powinnam troche popuscic, to nie bardzo wiem jak... Dostalam nowe leki antydepresyjne i wreszcie wstaje jak skowronek. Jedynie co, to ciagle nie moge pojsc spac przed 1. No, ale moze z czasem sie to tez ustabilizuje...)

Mamo, w sercu cie kolysze...

2009-03-24T23:49:00.002+01:00

... list do ciebie pisze...

Nie wiem, co mnie ostatnio ruszylo, ale chyba dojrzewam. Albo i juz przekwitam... Cokolwiek by to nie bylo, powoduje, ze bardzo duzo mysle o mojej mamie. I strasznie za nia tesknie, choc mieszka jedna dzielnice dalej. Nie wiem dlaczego tak sie dzieje, ze przez nasz bunt mlodzienczy, przez rozne doswiadczenia z dziecinstwa nastawienie do naszych rodzicielek bywa niekoniecznie pozytywne. Negatywne rowniez nie. Mysle, ze to krytyka. Jakies zale, ktore nie znajduja ukojenia.

W gruncie rzeczy mama kocha miloscia bezwzgledna, poswieca sie dla swojego dziecka, robi co moze, by dziecku bylo dobrze. Sama nie zje, sama sie nie ubierze, ale dzieciom odda. Przynajmniej tak bylo w moim domu. Moja mama pomaga mi jak sie da, choc jestem juz stara krowa i od wielu lat na wlasnym garnuszku. Ciagle jednak popadlam w laske i nielaske, ciagle przez swoja rozrzutnosc narobie dlugow, a potem prosze mame o zaplacenie za studia... albo za cos tam... i ona zamiast zaplacic wlasne rachunki, placi mi za te studia. Czasem chcialabym sie jej jakos odwdzieczyc, ale nie wiem jak. Nie potrafie. Chcialabym jej cos dac. A raczej oddac. Ale nie wiem jak. I jakkolwiek bym nie marudzila, to matke ma sie jedna... Potrzebowalam prawie trzydziestu lat zycia, zeby do mnie dotarlo, co to tak na prawde znaczy... I wcale nie chodzi mi o to, ze placi mi za studia, czy inne rzeczy... Nie. Chodzi mi o to poswiecenie. O to, ze walczy o mnie, o moja opinie, o spokoj w rodzinie (mam ciagle na pienku z ojczymem), o to, ze nawet jesli nie od razu, to jednak przyjedzie i zrobi mi zakupy, jak jestem chora... Po kazdej mojej operacji zajmowala sie mna i pielegnowala, jak male dziecko, podstawiala smakolyki pod nos (o ironio, ze ja wtedy przez miesiac nie mialam zmyslu powonienia i smaku)...

Coraz czesciej dopada mnie swiadomosc tego, jak wazna dla mnie byla i jest. Ile znaczy i jak bardzo ja kocham... I przeraza mnie mysl, ze kiedys mi jej zabraknie. Wiem, ze to glupie i nie powinnam dzis w ogole o tym myslec, ale niestety, zycie jest zyciem i roznie sie uklada.

Mimo bledow, mimo konfliktow, mimo wszystko... Dziekuje. Kocham Cie mamo.

(Jakby wiedziala, co wypisuje, to by mi pewnie kazala zaraz skasowac - jak nasza fotke z NK z mojego dziecinstwa, na ktorym sie jej wyrywam, okazujac temperament... Problem? tak... ona wyglada jak anorektyczka i ma peta w buzi... no i musialam dzis wysluchiwac i ze fotka ma zniknac... Amen)

Torebka do wynajecia

2009-03-21T10:44:00.003+01:00

Nie wierze wlasnym oczom. W zyciu bym nie wpadla na taki pomysl. Wypozyczalnia torebek. Snilo wam sie cos takiego? Sa tansze i drogie (cena tygodniowego wypozyczenia), sa male i duze. klasyki i oryginaly chocby od Valentino. A co najlepsze: wysylaja ja do domu, po uplywie terminu idziesz na poczte i odsylasz... Prosto nie? Oprocz tego mozna wypozyczyc bizuterie, okulary sloneczne i suknie... Przeczytalam Faq i jedynym haczykiem (jak dla mnie) jest to, ze oplaty za wynajem pobiera sie z wyprzedzeniem, a nie w miedzyczasie, czy po... Tak poza tym to calkiem ciekawy pomysl, zeby na jakas wieksza okazje, bez wydawania majatku pokazac sie z jakims cackiem o ktorym marzy nie jedna kobieta... Kto wie, moze kiedys sie skusze :)

PS. Klikajac na tytul postu, przeniesiecie sie na strone Fashionette.de o ktorej wyzej napisalam.

Tendencje

2009-03-20T19:07:00.003+01:00

Mam wiele roznych tendencji. Najwieksza to chyba ta do wyolbrzymiania (a myslalam, ze to mezczyzni sa mistrzami w tej kwestii). W zwiazku z owa tendencja, zaczela sie walka z wiatrakami. Czyt. ze soba sama. W zeszlym tygodniu bylam tak zmeczona zyciem i praca, ze moglabym konac, a byloby mi to obojetne. Postanowilam zatem nabrac dystansu. Do siebie. Do pracy. Do zycia. Do ludzi. Do wszystkiego, co mnie chwilowo przytlacza. Ten tydzien przezylam nawet calkiem dobrze. Biorac pod uwage fakt, iz dwa dni z tego mialam wolne...

Dzis spedzilam dwie godziny na rozmowach z jednym kolega z pracy. Robimy razem jeden projekt i od czasu do czasu musimy omowic plan dzialania. Rozwiazac jakies trudne sprawy. Jest moim wzorem. Nie moj szef, nie szefowa, ani zadne kolezanki, koledzy, nikt nie jest w stanie go zastapic i uwazam sie za szczesliwca, moc pracowac z kims takim jak on. Cierpliwie wyslucha, zawsze cos madrego wymysli, podpowie, pozartuje. Zwlaszcza to ostatnie lubie, bo on sie duzo smieje. Jest tak wesolym czlowiekiem. I chocby mu sie swiat walil na glowe, to na calym pietrze nie slychac nikogo innego... Tylko jego smiech. Uwazam to za cos pieknego. Wiadomo, ze ludzie z optymistycznym podejsciem do zycia przyciagaja. Ale to nie tylko podejscie. To caloksztalt. Niestety biedny P. czasem musi byc moim terapeuta... Jak dzis... Musialam mu sie wyzalic i wygadac. Choc chyba i tak nie musialabym nic mowic, a sam by zauwazyl. P. ceni we mnie to, ze robiac projekt znam na pamiec kazdego klienta, kazde oznaczenie w systemie (zazwyczaj sa to dwa piecio lub szesciocyfrowe). Jesli robie piec zamowien jednoczesnie, to kazde zamowienie znam na pamiec... No nie ma mnie jak zagiac. Tzn. pamietalam. Chwilowo nie bylam w stanie sobie przymniec nad jakim projektem pracowalam wczoraj i o co chodzilo. I albo mnie jakis alzheimer dopadl albo to wina stresu, przepracowania i braku szacunku do tego, co robie. Jestem odrobine przerazona, ze nie jestem w stanie sie skupic, co w mojej pracy jest konieczne.

Ciesze sie jednak, ze jest ktos, kto mimo wszystko potrafi docenic moje wysilki i wesprzec w ciezkich chwilach. I jesli w moim dziale dalej tak bedzie, to poprosze o przeniesienie. Najlepiej do jakiegos projektu P. bo w ciagu tych wielu miesiecy wspolpracy nie bylo ani jednego problemu. Nie wiem ile jeszcze zniose rzucanie klawiatura i zdania typu: nie wiem, nie mam teraz czasu i to nie w kwiestii moich spraw, ale spraw zleconych mi przez owego kolege z pokoju, ktory to wlasnie rzuca klawiatura o biurko. P. stwierdzil, ze to dobry trening na przyszlosc. Bardzo dziekuje.

Jutro piatek

2009-03-19T20:14:00.006+01:00

Na szczescie, bo mimo tych wolnych dni, urlopu, itp. nie czuje sie wcale a wcale lepiej. Wrecz przeciwnie. Bardzo nie podoba mi sie moj obecny stan psychiczny, na ktory wplywaja na przyklad zlosliwce z banku. (Nie cierpie tej instytucji... Jeszcze nikomu nic nie podarowali... Tylko lapy wyciagaja)... Albo na przyklad taka nasza klasa... Inwazja dzieciowych zdjec. Nic przeciwko dzieciom. Ale-jestem-chwilowo-anty. Anty-zdjeciowa oczywiscie. (Czyzbym byla zazdrosna???). Czasem mozna natknac sie jednak na dziwne zdjecia. Szczegolnie jesli to jest rodzina (z ktora i tak najlepiej wychodzi sie na zdjeciu). Moj kuzyn wyglada... Boze, on nie wyglada i to jest ten problem... Nie poznalam go. Co zycie potrafi zrobic z czlowiekiem... Jego syn ma czerwone oczy. Podpadajaco czerwone oczy. Jedynie kobity sie jakos trzymaja... Czuje sie, jakbym uciekla. Przed wlasna rodzina. Z drugiej strony chcialabym byc jeszcze dalej.

I tak sie zastanawiam dokad mnie zaniesie zycie i co z tym zrobie. Przeciez moc jest w nas. I niemoc. Ktora mnie wlasnie chyba dopadla i juz nie tylko psychiczna, ale i fizyczna, bo mnie znow bola plecy i w zwiazku z tym postanowilam isc do wanny... Moze troche przejdzie...

Aa i moj dobry przyjaciel juz chyba nie jest moim dobrym przyjacielem. Niby jest. Ale nie jest. Mam jakis kompleks odrzucenia. Czy cos. I PMSa tez mam. I ogromna potrzebe uzewnetrznienia sie tez mam...

Zagadka :)

Update:

Czytam.

I sie zastanawiam, czemu mnie nikt nie uprzedzil, ze to erotyk jest?? No zesz... Takie rzeczy w metrze czytac, to prawie perwersja... "Der Vorleser"... Polecam... Choc nie wiem, czy tlumaczenie jest tez takie wciagajace.

I Slucham. W zyciu bym nie wpadla na to, ze kiedys ja polubie.

Gramatyka i ortografia jez. polskiego

2009-03-18T11:39:00.004+01:00

Bedac w podstawowce, nasza nauczycielka zamowila dla nas takie ksiazeczki (format zeszytu szkolnego), z gramatyka i ortografia. Bylo to swietne zestawienie. Ortograifa byla zolta, a gramatyka niebieska. Albo odwrotnie. Te zestawienia byly tak przejrzyste, ze nawet matol nie lubiacy gramatyki musial sie jej nauczyc... Uwielbialam te dwie ksiazki, z racji tej, ze ciezko mi sie bylo gramatyki (teorii) nauczyc. W praktyce nie bylo tak zle. Niestety po wielu licznych przeprowadzkach obie te ksiazki zaginely... Nie wiem, moze moj brat je komus podarowal?

Tak czy siak, mysl o nich nie daje mi spokoju. Wiem, ze to z 15 lat temu bylo i wiele na froncie edukacyjnym sie pozmienialo, ale moze ktos je pamieta? a moze posiada? Moze mozna je jeszcze gdzies zamowic??? Bede wdzieczna za kazda wskazowke...

Update

Trzymajcie kciuki jakby co.... za dwie godziny pisze zaliczenie z historii (wewn. i zewn.) jezyka polskiego. Matko kochana. Jak powiem, ze nic nie umiem, to nie przesadze. Zaznaczam, ze to juz jest poprawka. Jesli chodzi o palatalizacje i metateze to leze. serio. Najbardziej lubie sredniowiecze i jego koniec.

Jesli nie pojawie sie w najblizszym czasie, to znaczy, ze poleglam na polu bitwy.

Idzie wiosna

2009-03-17T20:48:00.003+01:00

Mowie wam, idzie wiosna. Idzie i bedzie swiecilo slonce.

A tylko dlatego, ze kupilam kalosze.

Z tej okazji nie bedzie powodu, by je zalozyc, tak wiec przepowiadam wiosne...

Choc w takich kolorach to zaden deszcz mi grozny...
(to jak z myciem samochodu - zawsze jak umylam to padal deszcz. Kalosze maja byc na odstraszenie deszczu :P)

Sysunia

2009-03-16T21:41:00.005+01:00

Powiew wiosny

2009-03-16T21:23:00.005+01:00

tak jak obiecalam :)

!!!!!

2009-03-16T20:57:00.003+01:00

Dobra, wnerwilam sie. Mozna wstawic 200 znakow. Przepraszam, ale czy cos te znaki liczy???

Skasowalo mi sie oczywiscie wszystko... badziewie... a pisalam, ze polecam... No wiec jak sie rozpisze, to musze to na dwie notki rozlozyc, czy jak???

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA

Innym razem napisze, co mnie czeka w zwiazku z moja gorna jedynka, bo drugi raz nie mam zamiariu.

Rozwiazanie zagadki:

Zaba Monika ???

Tigerente DeLux ;)

Smaczne wyszly :) Typowalyscie praaawie dobrze... Zapraszam zatem na kawe i ciastka. Bizuterie tez czasem robie i ozdoby do domu rowniez, ale to moze innym razem.

W nastepnym odcinku:

Powiew wiosny :)

Notka zalegla, ktora wcale sie nie skasowala :))

2009-03-16T20:32:00.003+01:00

Jesli mam polecac ten portal to POLECAM, choc nie ukrywam, ze mi sie lezka w oku zakrecila, jak dzis zajrzalam na moj stary blog... Tutaj wykreowanie strony trwalo raptem 3 minuty, niestety nie mam pojecia, jak mozna to jeszcze ulepszyc, ale mi wystarcza jak jest. Czyli najwazniejsze, ze w kolorze Dody ;)

Jak blog dziala, to ebay nie dziala.... W piatek drukowalam etykietke i poszlo jak po masle a dzis nie chce... co za wredota. Tak na marginesie: wszystkie zakupione rzeczy dotarly do mnie i jestem szczesliwa posiadaczka kilku "nowych" ulubionych rzeczy... m.in. torebki, bluzy z kapturem, koszulki, chustki na szyje itp. Chwilowo zawieszam zakupomanie... Inaczej zbankrutuje, nawet jesli za niektore rzeczy zaplacilam raptem 1 euro.

Wrocilam od Doktorka. Weekend uplynal w harmonii, przy lampce wina i muzyce, nauce i spaniu. Czyli sielanka. W ten weekend chcemy zrobic maly wypad nad morze. Oczywiscie jesli pozwoli nam na to pogoda. Generalnie bez wiekszych sensacji, oprocz tego, ze moj stan zapalny gornej jedynki... raczej nie nadaje sie do leczenia. Mam na niej juz trzecia korone, a dziaslo niby sie ladnie zagoilo, ale jednak ciagle zbiera sie cos przy korzeniu. Jedna resekcje mam za soba. Druga nie ma ponoc sensu. Moj dentysta proponuje mostek. Dentystka mojego Doktorka proponuje implant. A wy co proponujecie? Przeciez nie bede biegac z przerwa w uzebieniu. Co by mi nie spiewali: dziewczyno bez zeba na przedzie. Tak czy siak rozgladam sie za dodatkowym ubezpieczeniem, ktore zrujnuje mnie finansowo do reszty, choc w porownaniu z tym, ile zaplace za implanta, to i tak nic... a takie ubezpieczenia przejmuja do 90% kosztow. Tak wiec niewiele musialabym doplacac z wlasnej kieszeni, o ile w ogole, bo mam przeciez jeszcze zwykle ubezpieczenie, ktore tez jakies koszta przejmuje... Leczenie bedzie dosc dlugotrwale, poniewaz gojenie sie kanalu po usunieciu jedynki moze trwac okolo pol roku, dopiero potem bedzie zamoconwany trzon implanta, co rowniez musi sie zagoic, w zaleznosci od procesu zdrowienia... moze potrwac kolejne pol roku. Tak wiec mysle, ze za rok bede miec nowego zeba. Zapomnialam zaznaczyc, ze dodatkowe ubezpieczenie pokrywa koszta dopiero od osmego miesiace od dnia ubezpieczenia... Czy ja juz mowilam, ze za moje zeby moglabym kupic sobie uzywane auto? Tjaaaa....

Dobra, nie bede zanudzac. Choc czuje sie juz prawie profesjonalistka jesli chodzi o implanty i tego typu kosmetyke.

Kompromis

2009-03-13T12:47:00.000+01:00

Poniewaz nie mam zamiaru rozstawac sie z moim ukochanym Mac'iem, postanowilam rozstac sie z moim blogiem na onecie. Bardzo mi przykro z tego powodu, poniewaz to lata wspomnien, niestety nie chce narazac wzroku moich blogowych kolezanek, co spowodowalo podjecie decyzji o przeprowadzce. Tutaj mam wszystkie ipcje, ktore dzialaja w Safari i nie bedzie problemu ze zdjeciami, co oznacza, ze bedzie mozna czesciej cos zobaczyc, jak i przeczytac. Tak wiec kochane, mam nadzieje, ze sie tu zadomowimy.

A na poczatek zagadka:

Co robie, jak mnie najdzie? Zwlaszcza ochota :)